Alles over ons egelhuis

Een kijkje achter de schermen van de plek waar onze tuinbewoners kunnen rusten, eten en zich veilig voelen.

Hoe het allemaal begon

Afgelopen zomer, tijdens de lange droge periode, zaten wij buiten in de tuin. Pim had al vaker een vreemd geluid gehoord uit de tuin van de buren. Anouschka hoorde het nu ook. Omdat we niet zeker wisten wat het geluid was en wilden weten of er misschien een dier in nood was, klommen we over de superstevige schutting naar de tuin van de buren. Daar zagen we een verrassing: een klein egeltje! Het egeltje, dat we '1' noemden, maakte gekke geluidjes, als van een baby met bronchitis.

We zochten gelijk op wat de behoeften zijn van egels en of dit geluid normaal was. Kennelijk zijn snuiven, blazen en knorren volkomen normaal egelgedrag. Wel maakten we ons een beetje zorgen. Egels hebben vanzelfsprekend water en eten nodig, maar door de droogte was er geen water in de buurt en waren de insecten die egels normaal eten nergens te vinden. Omdat op de website van de Egelbescherming stond dat bijvoeren met kattenvoer mag, klom Pim gelijk over de schutting naar onze tuin om water en voer van onze kat Saartje te pakken.

1 schrok toen we dichterbij kwamen en veranderde in een bolletje, maar rolde na vijf minuutjes uit en begon toen heerlijk te schansen! We wisten niet dat er zo veel eten in zo'n klein beestje paste! Toen 1 lekker aan het smikkelen was, hoorden we nog meer geluid vanuit een andere richting. Het was nog een egeltje! We noemden hem '2'. 2 zag er minder goed uit. Hij bewoog amper en klonk alsof hij benauwd was. We besloten hem eten en drinken te geven en uit te zoeken wanneer het nodig was om de Egelbescherming in te schakelen. Omdat 2 wel netjes rechtdoor kon lopen en helder uit zijn oogjes keek, besloten we het nog even aan te kijken om te zien of het de volgende dag beter met hem zou gaan. We vulden het eten aan en klommen weer terug over de schutting.

Al dat klimmen was natuurlijk avontuurlijk en het was geweldig om de tevreden egels een paar avonden na elkaar in de tuin van de buren te zien. 2 klonk ook steeds beter. Stiekem leek het ons wel leuk om de egels in onze eigen tuin te hebben. Daarnaast poepen egels op de plek waar ze eten en wilden we de buren niet opzadelen met alle egelpoep. Pim groef dus een bestaand onderdoorgangetje uit, zodat het een diameter van 13 cm had. Anouschka maakte een mooi spoor van kattenvoer (inmiddels zelfs voer voor kittens, want dat is beter voor de egels) door het tunneltje naar onze tuin. En zowaar! De egeltjes vonden de weg naar onze tuin!

Vanaf dat moment gaf Anouschka de egels elke avond eten. Op de meeste avonden hoorden we rond 21.00 uur de egels aankomen, aangezien ze best luid zijn. We keken dan met de zaklampjes op onze telefoons naar de heerlijk smakkende egels. Soms waren ze met z'n tweetjes, soms was er eentje en altijd was het leuk om te kijken. De egels raakten gewend aan onze stemmen en bleven rustig zitten als we ze extra voer gaven of tegen ze praatten. Op een avond besloten we de egels niet te voeren om ze te stimuleren zelf eten te zoeken in onze tuin, nu de droogte voorbij was. Dat leidde tot een onmogelijk te weigeren blik van '1', die ons aankeek alsof hij zei: 'Waarom hebben jullie mijn bordje niet bijgevuld?' Het kattenvoer kwam toch tevoorschijn en 1 smikkelde heerlijk van zijn eten!

Een kleine week later heeft een leerlinge van Anouschka de egels een passende naam gegeven: vanaf nu heet 1 Knabbel en heet 2 Babbel. Knabbel is het egeltje dat het goed vindt als je naar hem kijkt terwijl hij aan het eten is; Babbel is verlegen en tegelijkertijd luidruchtig.

Uitbreiding van de faciliteiten

Als je egels hebt en altijd al gedroomd hebt van een tuin waarin dieren het naar hun zin hebben, dan moet je natuurlijk de beste faciliteiten hebben. We besloten een egelhuis aan te schaffen. We kochten het egelhuis 'Palazzo' op bol.com, dat daar goede recensies had. Gelukkig waarschuwde een natuurliefhebbende vriendin van Pim al snel dat het egelhuis totaal niet aan de eisen van de egels en de Egelbescherming voldeed. Dit egelhuis ging dus terug! We zouden de gezondheid van onze tuinbewoners niet in gevaar willen brengen. We besloten de Hedgyhome 1.0 aan te schaffen, ook via bol.com. Dit egelhuis is groot genoeg om een winternest te maken, goed geventileerd om schimmel tegen te gaan én kan, als egels broertjes of zusjes zijn, zelfs ruimte bieden aan twee egels.

A nerd has got to nerd

Als je dan toch het beste egelhuis op de markt koopt, dan is het ook leuk om te weten wat er in het huis gebeurt. Pim, IT'er, besloot een camera te installeren in het egelhuis. Inmiddels is het egelhuis voorzien van een camera, infraroodverlichting, een Raspberry Pi, een buitenstopcontact en een netwerkkabel. De egels hebben zelf nog niet om een TikTok-account of snellere wifi gevraagd, maar goed, we verstaan ze ook nog niet helemaal. Pim kocht deze domeinnaam, aangezien we al langer over het concept van EgelTV praatten. Nu was het spannend: zouden de egels in ons huis komen?

Een nieuw spoor van brokjes

Vanzelfsprekend zetten we een nieuw brokjesspoor uit en hielden we EgelTV in de gaten. En ja hoor, daar gebeurde het! Al in de eerste nacht hadden we een bezoeker. In de eerste video zie je Knabbel voor het eerst in het huisje! In latere nachten kwamen beide egeltjes langs. Dit leidde tot hele lieve video's, waarin we zien dat de egels echt hun eigen plekje van hun huis maken. In de tweede video zie je Knabbel en Babbel voor het eerst samen.

Concurrentie?

Als je kattenbrokjes hebt omdat je een kat hebt, dan heb je natuurlijk iemand die heel graag het voer van de egels wil eten, ondanks dat ze bij elke voersessie ook haar eigen brokjes krijgt. Om dit tegen te gaan, hadden we een konijnenren geïnstalleerd. Op een nacht kwamen we echter een van de egels aan de verkeerde kant van de ren tegen. Ondanks dat elke zichzelf respecterende egelsite zegt dat egels een gat van 13 cm nodig hebben, besloot onze egel dat een minikiertje van 4 cm aan de onderkant van de ren genoeg was om zijn kleine lijfje onderdoor te wurmen. Nu moest hij alleen weer terug en dat ging minder soepel. We zetten de ren maar even open. Vanaf dat moment gaven we de egels wat later op de avond eten, zodat de kat en de egels qua tijdstip in de tuin geen overlap hadden. Dit had af en toe wel drijvend voer tot gevolg. Daarom besloot Anouschka een egelvoerhuisje aan te schaffen, zodat ze de egels in de nattere maanden ook van droog voer kan voorzien.

Een magische avond

Onze buren waren alweer een tijdje terug van vakantie en vonden ons enthousiasme over de egels leuk. Ook zij hoorden de egels vaak 's avonds: 'Ik wist niet dat een klein dier zo veel geluid kon maken.' Op een avond hadden we net samen gebarbecued en waren zij net weer thuis toen wij, Pim en Anouschka, de egels weer hoorden. We appten de buren dat ze welkom waren om te komen kijken. Vervolgens stonden we daar dus met vier volwassenen te kijken naar 'onze gezamenlijke huisdieren', zoals onze buurvrouw ze zo leuk noemde.

Pim en Anouschka kijken naar Knabbel en Babbel

De komende tijd

Nu het buiten weer natter is, verwachten we dat de egels zelfstandig aan een deel van hun eten kunnen komen. We voeren ze dus wel af en toe bij, maar laten ze niet volledig van ons afhankelijk zijn. We hopen enorm dat de egels, die goed met elkaar overweg kunnen, hun winterslaap samen in ons egelhuis willen doorbrengen. Als ze dat toch te druk vinden, zou het in elk geval leuk zijn als er één egeltje bij ons wil slapen. Rond oktober begint de winterslaap van egels, ongeveer gelijk met het moment waarop Anouschka in de herfst ook slaperiger wordt ;) Kijk vooral af en toe op EgelTV. Je kunt zien wanneer er voor het laatst beweging is waargenomen, dus er is een kans dat je in het fragment rond die tijd een egel ziet!